คุณเคยเลื่อนดูรายชื่อผู้ติดต่อช้า ๆ จากบนลงล่างไหม ช่วงเวลาที่เห็นชื่อใครบางคนแล้วพยายามนึกว่าเราคุยกันครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ เมื่อเข้าสู่วัย 40 คนส่วนใหญ่จะเคยรู้สึกแบบนี้อย่างน้อยหนึ่งครั้ง
ไม่ได้ห่างกันไป —
แค่ชีวิตพาเราไปคนละทาง
มิตรภาพในวัย 20 เกิดจากการอยู่ใกล้กัน ห้องเรียนเดียวกัน ที่ทำงานเดียวกัน ย่านเดียวกัน ไม่ต้องพยายามก็เจอกันทุกวัน แต่พอถึงวัย 40 ทุกอย่างเปลี่ยนไป บางคนเลี้ยงลูก บางคนดูแลพ่อแม่ บางคนทุ่มให้กับงาน เมื่อชีวิตไม่ซ้อนทับกัน การติดต่อก็ค่อย ๆ ลดลง
“เราไม่ได้หายไปจากกัน
แค่เริ่มเดินไปคนละทาง”
พลังงานไม่พอ
วัย 40 ต้องรับมือกับทุกอย่าง ทั้งงาน ครอบครัว สุขภาพ และการเงิน แค่ผ่านแต่ละวันไปให้ได้ก็ใช้พลังไปเกือบหมด ไม่ใช่ไม่แคร์ แต่คือไม่เหลือพลังจริง ๆ
แค่ต่าง ไม่ได้ผิด
หลายคนคิดว่าโตขึ้นจะยิ่งเหมือนกัน แต่จริง ๆ แล้วกลับตรงกันข้าม ค่านิยมเปลี่ยน มุมมองเปลี่ยน ความต่างที่เคยมองข้ามได้ เริ่มกลายเป็นระยะห่าง และนั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต